Ik worstel...

Ik worstel heel erg met mijn gevoelens rond wat ik gisteren te horen heb gekregen. VV is na de tangoles nog even binnen geweest om den Trotter van Griekenland terug te brengen en om even te melden dat Molleke voor 4 weken met hem meegaat naar Griekenland. En dat ze daarna waarschijnlijk samen India, Nepal, Tibet en China gaan doen. AAAAAAHHH, dat waren onze plannen!!! Of toch zeker het laatste stuk!

Ja, Molleke, toen ik deze blogpost schreef heb ik haar naam lukraak gekozen, nog niet wetende dat ze mijn relatie/huwelijk zou ondermijnen. Blijkbaar is er intuïtie mee gemoeid geweest... Molleke komt ook terug in vorige blogposts als de vriendin van VV. Degene die 16 jaar ouder is en waarmee hij geen relatie heeft. Misschien geen romantische/sexuele relatie maar een relatie heeft hij er zeker mee want anders ga je er geen 4 weken mee op vakantie...

Het doet me echt pijn. Ik heb niet gekozen om alleen verder te moeten maar ik moet het wel doen! Alleen naar Azië, daar alleen gaan reizen omdat er geen partner meer is om het mee samen te doen. VV ging opnieuw beginnen, alleen, maar hij is helemaal niet alleen. Hij heeft iemand om mee te gaan. Hij hoeft niet alleen een café of restaurant binnen te stappen en medelijdend bekeken te worden. Hij hoeft zijn ervaringen niet alleen te verwerken. Ik moet dit wel allemaal doen. En hoe dankbaar ik ook ben voor alle lieve mensen rondom mij, die ene speciale persoon waar je alles mee deelt, mis ik heel hard. Aaaaah, het is niet eerlijk! Gillen zou ik willen doen, erop kloppen, roepen, tieren, schoppen,...

Maar Gedachtendoos blijft beschaafd en pinkt een traan weg...een hele vloedgolf...

meditatie helpt echt

Om om te gaan met het onweer boven mijn leven (zie vorige post) helpt het me echt om zoveel mogelijk in het moment te blijven en de verhaaltjes in mijn hoofd zo snel mogelijk af te breken.

Meditatie is een manier om me daarbij te helpen. De meditatie die ik op youtube gevonden heb, doet wonderen. Het brengt me telkens weer aan het huilen wanneer ik erin zit maar achteraf voel ik me zoveel beter. Rustiger, liefdevoller. Heel veel dank aan de persoon die ze gepost heeft! Voor degenen die zelf eens willen proberen, hierbij de link guided love meditation

Je moet niets

Achter de pc. Pfff, geen zin meer. Ik sta op. Loop wat rond. Wat nu gedaan? Grr... weet het niet. Chaos in mijn gedachten. Terug achter de pc. Kan me niet concentreren. Naar de zetel. Neem het boek. 2 zinnen. Nee, geen zin om te lezen. Naar de keuken. Iets om te eten? NEE, dat is geen oplossing! Naar boven. Wat doe ik hier eigenlijk? Ik weet niet wat ik wil, ik weet niet wat ik moet doen, heb het gevoel dat niets lukt. Drentel van hier naar daar. Beland in kleermakerszit op een geïmproviseerd meditatiekussen. Mijn benen willen opstaan, mijn gedachten gaan alle kanten op. Ik praat tegen mezelf.

Ademen, dat is wat je moet doen. Ademen, niets anders. Volg die adem.
Kijk waar hij naar binnen gaat.
Kijk waar hij eindigt.
Kijk hoe hij naar buiten gaat.
En weer opnieuw.

Onrust, weerstand. "Adem, focus op je adem!"
Langzaam minder gedachten,
meer rust.

Plots tranen. Ze rollen over mijn wangen. Ik veeg ze niet weg. Ik adem.
Meer tranen, snikken.
Laat maar komen, ik adem.
Zuivering. Rust
Eindelijk rust.
Ik adem, tranen drogen op.
Ik ben