De laatste keer

Het begint te kriebelen! Van alles komt er een laatste keer voor het vertrek. De laatste tangoles, die ik dan nog wel moeten missen heb door een Salmonella-infectie opgelopen op het personeelsfeest van het werk. De laatste Pré-Soirée die supertof was dankzij veel schoon volk en een bende hippe collega's. De laatste werkdag. Eindelijk... Mijn werkkast opkuisen en alle papieren naar het containerpark brengen, voelde echt alsof ik een periode in mijn leven afsluit. En toch ga ik bepaalde collega's missen. Er zitten echt schatten van mensen tussen. Zo'n mooie, hartverwarmende reacties dat ik op mijn laatste mail gekregen heb. Mensen die me speciaal bellen om me succes te wensen. Het heeft me ontroerd...

De voorbereidingen zijn nog niet helemaal rond maar het zijn geen grote essentiële dingen meer die nog open staan. Dus ik ben er gerust in dat alles op zijn pootjes zal komen.

Emotioneel gaat het me goed doen om een tijdje volledig geen contact meer te hebben met VV. Het zijn stomme voorvalletjes die me doen ontploffen. Een sms-je om tussenpersoon te spelen bij zaken die hij nog af te handelen heeft met mijn broer en een vriend. Nee, ik doe dat niet meer! Ik ben zijn partner niet meer! Dat hij zijn dingen zelf regelt! Hij kan het geregeld krijgen om naar Griekenland te gaan met zijn blinde madam, dan moet hij dit ook maar regelen! Ik die hem daarover bel, hij die de telefoon zomaar inhaakt. Als de timing ongepast was, is het wel zo netjes om dat even te zeggen of gewoon niet op te nemen. Net voor dit alles gebeurde dacht ik nog dat mijn gevoelens voor VV echt wel weg waren. Maar dan wordt er op één of ander knoppeke gedrukt en komt er stoom uit mijn oren... Ik zal er wel een les moeten uit leren maar ik ben er alleen nog niet achter dewelke. Voer om over na te denken.

Ook voer om over na te denken is hoe we het gaan aanpakken met de verkoop van ons huis. Ik wil me tijdens de teacher training enkel kunnen concentreren op de yoga en op niets anders. Ik wil echt niet met een verkoop van een huis in mijn hoofd zitten, ik wil daar niet mee geconfronteerd worden. Daarnaast wil ik niet moeten terugvliegen om een handtekening te gaan zetten. Voor mij is heel die verkoop niet dringend en ik zou hem het liefst zien uitgesteld worden tot eind 2014 of totdat ik definitief weet of ik al dan niet terug naar België kom (alle mogelijkheden open houden hé). Natuurlijk wil VV het tegenovergestelde. Hij wil alles zo snel mogelijk achter de rug zodat hij een eigen huis kan kopen. Misschien is er een mogelijkheid om de notaris volmacht te geven en hoef ik me er niets van aan te trekken? Met nog twee weken voor mijn vertrek en de feestdagen ertussen, kadootjes die nog gekocht moeten worden, mensen die me absoluut nog willen zien etc, kan dit er eigenlijk echt meer bij...